konstig'e

1. flink, kunstnarleg
Sjå også hag'e, bikundeleg (H) og bikundelèg'e (V).
2. unaturleg, uekte
Sjå også konst og konstigt.

Gunne tikjest kåme av mæ alt, 'u æ så konstig å bikundeleg.

Hankjønn
konstig'e
Hokjønn
konstig
Inkjekjønn
konstigt
Fleirtal
konstige
Komparativ
konstigare
Superlativ
konstigaste
Bunden
 
Hankjønn
konstigji
Ho/inkjekjønn / feirtal
konstige
Superlativ hankjønn
konstigasti
Ordklasse
Adjektiv
Emne
Personlege eigenskapar
close Uttrykket er ikkje ferdig utfylt eller korrekturlese, og eventuell forklåring og døme er ikkje endeleg godkjende av Talemålsgruppa E-endinga i ubunden form, superlativ vert til -i i bunden form superlativ hankjønn

Info for innlogga brukar:
 
Kjelde:
Gyro T. Homme / Knut K. Homme
Registrert av:
Svein Jore (30.10.2004)
Oppdatert av:
Sigurd Brokke (16.02.2012)
Id fra gammalt system:
3188