slói

1. tre med greiner som vert bruka til å bremse farten på høylasset når dei køyrde høyet heim frå heia og skulle ned bratte bakkar
2. tre med greiner til å sitje på når ein løyper på ski
3. treg og seinfør person
Sjå også slóe.

1. An slói bremsar godt i blaut'e snjór'e.
2. Det æ gama å sitje på an gó'e slói néd dei brattaste bakkan på skjí.
3. Lidvår æ an slói bå' i vèremåti å arbei'.

Ubunden form eintal
slói
Bunden form eintal
slóen
Dativ eintal
slóâ
Ubunden form fleirtal
slóa
Bunden form fleirtal
slóan
Dativ fleirtal
slóó
Ordklasse
Substantiv
Kjønn
Hankjønn
Emne
Anna , Personlege eigenskapar
Innlese av
Svein Jore (2005)
Innlese dialekt
Vallemål
check Dette uttrykket er godkjent, korrekturlese og utfylt i alle former av Talemålsgruppa

Info for innlogga brukar:
 
Registrert av:
Svein Jore (09.09.2004)
Korrekturlese av:
Svein Jore (24.01.2005)
Oppdatert av:
Sigurd Brokke (09.05.2018)
Id fra gammalt system:
1022
Intern kommentar:
SB, frå KJH, Hybygg-soga, substantiv nr 161 sloe / sloeleg: Æ a tre som vreistar attí a lass, så det ska fare høglegt. Substantiv 162, sloe / sloeleg: Æ au ein mann ell ein skapningji som fer'e høglegt.