flundr'e

uforsiktig eller uvyrden; bruka om personar
Sjå også flundre (verb) og flundre (substantiv hokjønn)

Ubunden form eintal
flundr'e
Bunden form eintal
flundren
Dativ eintal
flundræ
Ubunden form fleirtal
flundra
Bunden form fleirtal
flundran
Dativ fleirtal
flundró
Ordklasse
Substantiv
Kjønn
Hankjønn
Emne
Personlege eigenskapar
close Uttrykket er ikkje ferdig utfylt eller korrekturlese, og eventuell forklåring og døme er ikkje endeleg godkjende av Talemålsgruppa

Info for innlogga brukar:
 
Registrert av:
Svein Jore (23.10.2004)
Oppdatert av:
Sigurd Brokke (31.03.2018)
Id fra gammalt system:
3061
Intern kommentar:
SB, frå KJH, Hybygg-soga, substantiv nr 45, flundr'e: Ein som kan arbeie godt, men inkji gjere flid for å få det vent.