nysse

1. klemme i hop, samle
2. ete fort (folk og dyr)

1. Gunnår lesser so greidt å nysser so vel it an kjøyrer høy
2. Nò have da alt nysst í sikkå!

Infinitiv
nysse
Presens eintal
nysser
Presens fleirtal
nysste
Preteritum eintal
nysste
Preteritum fleirtal
nysst
Perfektum eintal
nysst
Imperativ eintal
nyss!
Imperativ fleirtal
nyssi!
Ordklasse
Verb
Emne
Anna
close Uttrykket er ikkje ferdig utfylt eller korrekturlese, og eventuell forklåring og døme er ikkje endeleg godkjende av Talemålsgruppa

Info for innlogga brukar:
 
Kjelde:
Bergit Kjetilsdotter Rike
Registrert av:
Svein Jore (07.01.2006)
Oppdatert av:
Sigurd Brokke (04.05.2017)
Id fra gammalt system:
6033
Intern kommentar:
SJ: lukte vondt? JK 8.9.16 BKR skriver:Når ein henter høy på heii so lyt ann nysse i lassestaden når ein hev kjøyrt or stade. Eg nysste mæ håndo. Eg nysste mæ rive. Hev ein teke alt høytte i ei bu so lyt ein nysse. Når ein hev teke ein høystakk so lyt an nysse. stakkstaen. Han æ so virkjen ti nysse. Eg fekk kje ti ko ti å nysse i hop noko klæe so llote de take ut. Ei nysse = det ein nysser. Um ei kjyr kan ein seie: Ho nyssert so fort i seg. Eller no hav' da alt nysst i sikkå. Me finge alli ti ti rake vel, me nyyste barre ihop det meste.