forseie

1. love (om eit noko stort "prosjekt")
2. love noko ein ikkje kan stå inne for (greier ikkje å halde lovnaden)

1. 'U ha' forsagt at 'u ville saume stakkan ti' våræ.
2. Det æ leitt fysst an hèv' forsagt seg.

Infinitiv
forseie
Presens eintal
forseie
Presens fleirtal
forseie
Preteritum eintal
forsâ
Preteritum fleirtal
forsâe
Perfektum eintal
forsagt
Imperativ eintal
forsei!
Imperativ fleirtal
forseii!
Registrerings­grunn
Dialektord / uttrykk
Ordklasse
Verb
Emne
Anna
check Dette uttrykket er godkjent, korrekturlese og utfylt i alle former av Talemålsgruppa

Info for innlogga brukar:
 
Kjelde:
Gunhild Espetveit
Registrert av:
Sigurd Brokke (09.04.2011)
Korrekturlese av:
Sigurd Brokke (11.10.2017)
Oppdatert av:
Sigurd Brokke (18.10.2017)
Id fra gammalt system:
10021
Intern kommentar:
18.10.17: Ordet er helst ukjent og usikkert for gruppa. IHN forkl 2. Denne er stadfest av Aasen.